Mannochmore

Mannochmore to jedna z młodszych szkockich destylarni, zbudowana w 1971 roku przez firmę John Haig & Co. w Speyside, w dolinie rzeki Lossie, na południe od miejscowości Elgin. Zakład stoi na tej samej posesji, co zakład Glenlossie. Obie gorzelnie korzystają ze wspólnego źródła wody i maja wspólną powierzchnię magazynową. Mannochmore zbudowano, by dostarczał destylatu słodowego do zestawiania blendów, głównie firmy John Haig & Co.
Mannochmore w latach 1985 – 1989 wstrzymał destylację. W 2002 roku posiadał sześć alembików i rocznie produkował 2,6 mln litrów alkoholu.
Niewielkie ilości single malt Mannochmore butelkowane są przez producenta. W latach 90. weszły w skład edycji UDV w seriach Wildlife (wersja 12-letnia, niezwykle rzadka i trudno dostępna na rynku) i Rare Malts (wersja 22-letnia).
Istnieje kilka wersji rocznikowych Mannochmore, pochodzących od niezależnych dystrybutorów (np. Gordon & McPhail ma w ofercie Mannochmore 1984).
Od pewnego czasu sąsiadujące destylarnie Mannochmore i Glenlossie pracują w systemie zmianowym, co oznacza, że kiedy jeden zakład ma 12-miesięczny okres pracy, drugi przez 12 miesięcy odpoczywa. Odpoczynek dotyczy urządzeń i budynków, ale nie pracowników, którzy obsługują na zmianę obydwie gorzelnie (dzięki temu koncern UDV nie ma problemów z zatrudnieniem pracowników i ich świadczeniami socjalnymi).
Zakład Mannochmore zasłynął w branży whisky jako producent Black Whisky o nazwie Loch Dhu, co oznacza „czarne jezioro”. Whisky ta ma charakterystyczny ciemny kolor, który pochodzi od dwukrotnego wypalania od środka wyselekcjonowanych beczek po bourbonie, w których leżakuje destylat.

Poprawna wymowa słowa Mannochmore: