Ardmore

Zakłady destylacyjne w Ardmore działają w regionie Highlands, w pobliżu miejscowości Kennethmont, nad rzeką Bogie. Gorzelnia została zbudowana pod koniec XIX wieku (1898 – 1899) przez Adama Teachera, a w późniejszych latach sukcesywnie ją rozbudowywano, nie pozbawiając jednak dawnego stylu.  Adam Teacher i jego ojciec William zaplanowali, że swoją inwestycję przeznaczą do produkcji blendów. Na początku Ardmore posiadała dwa alembiki, w 1958 roku doszły kolejne dwa, a następnie, w 1975 roku, zainstalowano dodatkowe cztery. W 1976 roku Ardmore stała się własnością Allied Destilers.
 Zakłady zachowały swój tradycyjny charakter. Wodę do produkcji whisky pobierają z pobliskich źródeł, płynących stokami wzgórz Knockandy, a wodę do chłodzenia - z okolicznych strumieni. Kadzie mają miedziane kopuły, a alembiki wykorzystywane do destylacji ogrzewa się w Ardmore za pomocą pieców na węgiel, a nie na olej opałowy. Mniej więcej do lat 70. w Ardmore słód jęczmienny do produkcji whisky pochodził z własnej słodowni. Wraz z rozwojem gorzelni (w 1975 roku wykorzystywano tu już osiem alembików) ilość słodu produkcji własnej przestała wystarczać i obecnie sprowadza się go z wyspecjalizowanych słodowni. W Ardmore działa tradycyjny warsztat, w którym reperuje się beczki, służące do procesu dojrzewania whisky, wytwarza się również nowe.
Moce produkcyjne gorzelni wynosiły w 2002 roku 3 miliony litrów. Produkcja prawie w całości służy do zestawiania blendów, przede wszystkim Teacher’s Highland Cream. To jest powodem małej dostępności trunku z Ardmore na rynku. Single malt bywa oferowany wyłącznie przez niezależnych dystrybutorów, mimo że podczas „ślepej degustacji” (przez jurorów, którzy nie wiedzą, z której gorzelni pochodzi dany trunek), w 2000 roku zorganizowanej przez „Decanter magazine”, przyznano whisky z Ardmore status trunku „wysoce polecanego”.

Poprawna wymowa słowa Ardmore: