Whisky and Wine Place Logo
Zapraszamy do największego stacjonarnego sklepu z whisky w Polsce - kliknij!
Strona GłównaSzukaj


| Whisky | Whisky szkocka | Rodzaje Whisky | Whisky jęczmienne - Single Malt | Regiony produkcyjne | Wyspy | Talisker

Talisker

Destylarnia Talisker została założona przez braci Hugha i Kennetha MacAskillów w 1830 roku. Znajduje się w zachodniej części regionu Highlands, w Carbost, na brzegu Loch Harport. Jest to jedyna czynna gorzelnia na wyspie Skye.
Pierwszą siedzibą zakładu Talisker była północna część wyspy Skye, a dokładnie Snizort. Powody, dla których zmieniono usytuowanie zakładu nie są znane.
Słowo "talisker" znaczy w języku gaelickim "kamienista kraina". Nazwa zakładu Talisker pochodzi od posiadłości, w której stał Talisker House. Posiadłość tę wydzierżawili założyciele destylarni – MacAskillowie – od klanu Macleod, który w owych czasach był głównym posiadaczem ziemskim na Skye. Hugh MacAskill był zamożnym dzierżawcą, który podnajmował ziemię farmerom. Po wydzierżawieniu posiadłości Talisker House MacAskill zbudował gorzelnię za 3 tysiące funtów. Prowadzony przez niego zakład nie przynosił jednak oczekiwanych zysków. Posiadłość w 1847 roku przeszła na własność banku. Od tej pory historia gorzelni Talisker notuje kilka  nieszczęść właścicieli. Na przykład w 1857 roku Talisker został kupiony przez Donalda Maclellana (zięcia MacAskilla) za 500 funtów. Maclellan zbankrutował w 1863 roku. Następnym właścicielem gorzelni został John Anderson – agent gorzelniczy z Glasgow. Anderson miał dobrą opinię w branży, zainwestował w zakład sporą sumę pieniędzy, ale w 1879 roku również zbankrutował.
W 1880 roku Talisker stał się własnością Alexandra Grigora Allena i Rodericka Kempa. Pierwszy z wymienionych pełnił funkcję szefa Izby Skarbowej Morayshire. Roderick Kemp w 1892 roku kupił zakład Macallan, a następnie odstąpił swoje udziały w Talisker wspólnikowi za sumę 12 tysięcy funtów. Jedynym właścicielem omawianego zakładu został więc Alexander Grigor Allen. W wyniku jego starań gorzelnia została zmodernizowana i wyposażona w nowy sprzęt. Allen wybudował dla niej przystań oraz mieszkania pracownicze. Zwiększył moc produkcyjną zakładu. Roczna produkcja doszła do 40 000 galonów whisky, tzn. ponad 1000 hektolitrów.
Allen wszedł w spółkę z zakładem Dailuaine w Speyside. W ten sposób powstał Dailuaine - Talisker Distilleries Ltd. W 1925 roku Dailuaine – Talisker wszedł w skład DCL.
Na początku whisky z wyspy Skye była przewożona na stały ląd przez niewielkie statki parowe. Tą drogą transportowano też na wyspę jęczmień i inne potrzebne towary. Przystanie nie istniały (pierwszą, jak już wspomniano wcześniej, wybudował A. G. Allen w 1900 roku), więc parowce musiały czekać na odpływ i dopiero wtedy mogły być wyładowane bezpośrednio na brzeg. Dzięki wybudowaniu przystani można było przeprowadzić rozładunek o każdej porze i w każdym stanie pływów. Oprócz budowy przystani, zbudowano również bezpośrednią linię kolejki do zakładu Talisker oraz budynki dla pracowników i urzędnika podatkowego.
Zakład Talisker był nieczynny w latach 1941- 1945 (wojna była przyczyną rządowych restrykcji w dostawach jęczmienia). Produkcja została przerwana po raz drugi w 1960 roku, z powodu pożaru, który zniszczył większość budynków destylarni, razem ze znajdującym się w nich sprzętem, w tym również z miedzianymi alembikami. Gorzelnia wkrótce została odbudowana. Otwarto ją ponownie w 1962 roku. Odtworzono kształt i wielkość pięciu zniszczonych przez pożar alembików, by zachować unikalny smak whisky Talisker. W 1972 roku w Talisker zrezygnowano z samodzielnego słodowania jęczmienia, zburzono słodownie klepiskowe i jęczmień zaczęto sprowadzać z wyspecjalizowanych słodowni.
W Talisker zamiast skraplaczy kolumnowych stosowane są wężownice.
Warto przypomnieć o ciekawym sposobie wynagradzania pracowników, stosowanym kiedyś w zakładzie Talisker. W XIX wieku pracownicy otrzymywali zapłatę w postaci specjalnie tłoczonych monet, z których każda była odpowiednikiem jednego dnia pracy w gorzelni. Później te monety można było wymienić na "zwykłe" pieniądze.
W 1997 ponad 2 miliony funtów włożono w remont zakładu Talisker (modernizację, renowację i systemy kontroli). Obecnie destylarnia zatrudnia 17 osób bezpośrednio w procesie produkcji. Menedżerem zakładu w 2004 roku była kobieta, Pauline Ogilvie, chemik. Już jej rodzice związani byli z branżą gorzelniczą, a brat pracował w destylarni Macallan.
W 2004 roku w Talisker produkowano 1,5 miliona litrów whisky rocznie. Tylko mały procent tej produkcji butelkowano w postaci single malt.
Do maturacji w Talisker używa się beczek po bourbonie, sherry oraz innych winach. W oknach magazynów leżakowych gorzelni zamontowano zamiast szyb gęste siatki. Takie rozwiązanie miało zwiększyć dopływ morskiego powietrza do dojrzewającej whisky. W efekcie whisky ta ma silne akcenty soli morskiej, jodu i wodorostów.
Ciekawostkę stanowi fakt, że przed butelkowaniem whisky Talisker rozcieńczana jest do 45,8 % alkoholu (a nie powszechnie przyjętych 40 % czy 43 %).
Destylat Talisker jest podstawowym składnikiem blendów Johnniego Walkera. Single malt Talisker znany jest przede wszystkim jako oficjalna wersja 10-letnia z serii Classic Malts.
Na terenie Talisker działa ośrodek dla gości. Według danych z 2000 roku odwiedza go 40 tysięcy turystów rocznie. W roku 1996 odwiedziło go 42 000 osób.

Poprawna wymowa słowa Talisker:

Na naszej stronie stosujemy pliki cookies, które umożliwiają prawidłowe działanie portalu oraz dostosowanie treści do potrzeb użytkownika. W każdej chwili można zmienić ustawienia dotyczące cookies tak, aby nie były one zapisywane. Korzystanie ze strony bez zastosowania takich zmian, oznacza, że cookies zostaną zapisane. Dowiedz się więcej.

Zamknij powiadomienie

Whisky, Whiskey: Szkolenia, Kursy, Degustacje

| O Autorze  | Whisky  | Nowości  | Linki  | Księga Gości  | Forum  | Zdjęcia  | Kontakty  | Downloads  | Szkolenia  | Mapa strony  | Polityka Cookies  |
| Degustacja cygar  | Degustacja whisky  |